با رضا بنایی، یکی از روسای انتصابی سابق کنگره، در رابطه با لیندا فرام اختلاف نظری پیدا میکنیم. به نظر من لیندا فرام با مخاطب قرار دادن ملت ایران و نسبت دادن ما به بد ذاتی به کامیونیتی توهین کرده است. ایجاب میکرد که ایشان معذرت خواهی کند. همانطور که در سابق نیز وزیر امور خارجه، جان برد، بعد از تعرض اسمی به خلیج فارس اشتباه خود را تصحیح کرد. و یا چانگسون لیونگ، نماینده سابق ویلودیل بعد از اینکه به ما گفت اگر ناراضی هستید به کشورتان باز گردید، رسمن معذرت خواهی نمود.

آیا جای سئوال و تعجب نیست که همه این توهین و تعرض ها از طرف کانسرواتیو ها میباشند؟ در اینکه حزب کانسرواتیو نسبت به همه مهاجرین بعد از خودشان، نگاه برتر و به گونه ای نژاد پرستانه دارد، نباید جای شک و تردیدی باقی مانده باشد. لوایح ۲۴ و ۵۱ را که ما را به شهروندان درجه ۲ مبدل میکردند را به خاطر داریم.

از آنجاییکه حزب کانسرواتیو نسبت به جمهوری اسلامی موضع سخت تری دارد، این نباید دلیلی باشد که اجازه دهیم به ما توهین شود. بگذریم که کامیونیتی ما دیگر در آن موقعیت نیست که بتواند در مقابل اینگونه توهین ها بیایستد. در ضمن این مطلب به چهار سال پیش مربوط میگردد، چرا میبایست امروز دلیلی گردد برای توهین، پرخاش و تهمت؟

جای تاسف است که آدمین های صفحه ای که نام دموکراتیک را به یدک میکشد تحمل یک چنین اختلاف نظرهایی را نداشته باشند. از آنجاییکه هر گونه تفرقه و تخریب را در جهت خلاف منافع کامیونیتی و مبارزات مردم ایران میبینم، امیدوارم که این مطلب ما را به خود آورد. ناگفته نماند که من هم با لیندا فرام موافقم که ملتی بد ذات هستیم. البته همانطور که از لیندا فرام انتظار نداشتم که معذرت خواهی کند، از رضا بنایی هم انتظار چنین عملی را ندارم. ولی همینکه به این مورد توجه کند برای من کافیست.

از آنهاییکه تمایلی دارند دعوت میکنم که خودشان سری به این گفتگو ها بزنند و قضاوت کنند. بخصوص اینکه بعد از همه توهین و تهمت ها، نه تنها به من امکان جوابگویی ندادند، بلکه برای مدت یکماه در آن صفحه ممنوع الکلام شدم. که این خود نشان از حقانیت است. اصلن نمیخواستم که به این مورد واکنشی نشان دهم ولی فقط برای ثبت آن مطرحش کردم.